گل قاصد

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

گل قاصد: Taraxacum officinalis

خانواده: Compositae

مشخصات: گیاهی است وحشی با ریشه ی منفرد گوشتی که بخش داخلی آن سفید رنگ و بخش بیرونی آن قهوه ای تیره بوده، حاوی شیرابه می باشد. ساقه ی توخالی گیاه دارای ساختمانی ساده و بدون برگ بوده، ارتفاع آن به 10 سانتیمتر یا بیشتر می رسد. برگ های بدون دمبرگ آن که مستقیما از بن ساقه خارج می شوند به شکل سرنیزه ای، شانه ای شکافته یا شانه ای منقسم با حاشیه ی دندانه دار و لوب های به عقب برگشته بوده، به حالت طوقه ای قرار می گیرند. گل ها زبانه ای و زرد رنگ، به صورت کلاپرک هایی با گریبانی از 2 ردیف رگه می باشند؛ ردیف داخلی افراشته و ردیف خارجی به عقب برگشته است. میوه فندقه ای بیضوی با 2 ردیف دانه می باشد و توسط جقه ای سفید رنگ احاطه شده است. این گیاه نوعی علف هرز بسیار معمول در اروپا می باشد و در دشت ها و زمین های بایر، کنار جاده ها و حتی بین سنگفرش ها می روید و در پاییز جمع اوری می شود.

پراکنش عمومی: مناطق معتدل نیمکره های شمالی و جنوبی

پراکنش در ایران: علف هرز رایج بسیاری از مزراع می باشد.

بخش های مورد استفاده: ریشه

ترکیبات شیمیایی: تاراکساکین، کولین، اینولین، فیتوسترول، تانن و موسیلاژ

خواص درمانی: صفراآور، ملین، تصفیه کننده ی خون و مقوی

اشکال دارویی: شیره ی گیاه، عصاره ی روان، تنتور، دمکرده و اشکال دارویی مورد استفاده در هومئوپاتی

ملاحظات: به عنوان یکی از اجزاء سالاد به کار می رود. شیرابه ای که در گیاه جریان دارد در برطرف کردن میخچه و زگیل بسیار موثر است. آب مقطر حاصل از گل، پاک کننده پوست است و به ویژه در برطرف کردن کک و مک موثر می باشد. شیرابه ی گیاه در درمان التهاب کیسه ی صفرا بسیار موثر است و باعث رفع سنگ کیسه ی صفرا می گردد. ریشه ی خرد شده ی آن نیز جانشینی مناسب و پرمصرف برای قهوه است.  

خواندن 69 دفعه
آخرین ویرایش در 23 آذر 1398

آخرین‌ها از Super User

محتوای بیشتر در این بخش: « رازیانه