زیره سیاه

22 66

 خانواده: Umbelliferae

مشخصات: گیاهی دو ساله با ریشه دوکی شکل و ساقه ای منشعب به ارتفاع 80 سانتی متر می باشد. برگ ها شانه ای بخش بوده و از قاعده تا راس لوب دار است. هر گل آذین شامل چتر مرکبی است که خود شامل تا 15 چتر ساده ی کوچک با دم نامساوی و گل های سفید رنگ بوده، هر گل 5 گلبرگ، 5 پرچم و یک کاسه ی کاهش یافته دارد. میوه شیزوکارپ کشیده ، تخم مرغی، و دارای رگه های طولی برجسته می باشد. گیاه مذکور در چمنزارهای کوهستانی سراسر اروپا رشد می کند گر چه به صورت خودرو بسیار کم دیده می شود لیکن اغلب در مزارع کشت می شود و احتمالا در انگلیس به صورت خودرو یافت می گردد. موسم جمع آوری آن هنگام رسیدن میوه هایش می باشد.

پراکنش عمومی: شمال و مرکز اروپا، عراق، ایران، افغانستان، و همچنین در بعضی نقاط به صورت کاشته شده یافت می شود.

پراکنش در ایران: مازندران، گیلان، همدان، کرمان، تهران و سمنان

بخش های مورد استفاده: میوه

ترکیبات شیمیایی: اسانس حاوی لیمونن و کاروون، پروتئین ها، اسیدهای چرب، تانن، روغنف رزین

خواص درمانی: معطر، بهبود دهنده هضم، ضد نفخ، ضد اسپاسم، آنتی سپتیک

اشکال دارویی: جوشانده، تنتور، پماد، پودر

ملاحظات: از اسانس گیری میوه های گیاه حدود 5 درصد اسانس با چگالی 0.9 حاصل می گردد که در کارخانجات عطر سازی مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین در ساخت کرم ها و پمادهای ضد انگل نیز از آن استفاده می شود. شاخه های جوان این گیاه به عنوان معطر کننده به سالاد افزوده شده و مصرف خوراکی نیز دارند.

بدون تصویر