بومادران

33  8844

 

خانواده: Compositeae

مشخصات:  گیاهی علفی و ریزوم دار با ساقه ای مستقیم که ارتفاع آن به یک متر هم می رسد. در انتهای ساقه انشعابات مجتمع با کلاپرک های صورتی یا سفید وجود دارد. برگ ها شانه ای بخش به رنگ سبز تیره بوده، برش های ظریفی دارند. سطح زیرین برگ ها کرکدار است. طول برگ ها از 2 تا 5 سانتیمتر و عرض برگ ها بین 1 تا 4 سانتیمتر است. نهنج با فلس های کوچک سبز پوشیده شده است. فندقه ی گیاه تخم مرغی شکل و در بالا فشده می باشد. این گیاه به صورت خودرو در چزایر بریتانیا، جنوب اروپا، آسیا، استرالیا و شمال آمریکا می روید. محل مناسب رشد گیاه چمنزارهای وحشی، مزارع، حاشیه ی جاده ها و مراتع تا ارتفاع 2000 متر می باشد. این گیاه بسته به محل رویش در ماه های خرداد تا شهریور برداشت می شود.

پراکنش عمومی: اروپا، آناتولی، ایران، افغانستان، پاکستان، قفقاز، سیبری

پراکنش در ایران: گلستان، مازندران، آذربایجان، کردستان، همدان، کرمانشاه

  بخش های مورد استفاده: گیاه کامل

ترکیبات شیمیایی: آکیلئین، کولین، اسید والریک، اسید فرمیک، متیل الکل، و اسانس حاوی لیمونن، پینن، توژن،   بورنئول، آزولن

خواص درمانی: ضد اسپاسم، قاعده آور، التیام دهنده ی زخم، مقوی و بهبود دهنده ی هضم

اشکال دارویی: دم کرده، تنتور، عصاره ی روان، آب مقطر

ملاحظات: آب مقطر حال از این گیاه، به عنوان قابض در فرآورده های آرایشی کاربرد دارد. به علت دارا بودن آزولن می توان از آن به عنوان جانشین بابونه در نسخه ها استفاده کرد. بازده اسانس حاصل از آن حدود 0.2 درصد بوده و چگالی آن بین 0.92 تا 0.95 درصد می باشد. مصرف آن توسط خانم های باردار توصیه نمی شود.

بدون تصویر