انیسون

2233

 

 

خانواده: Umbelliferae

مشخصات: انیسون گیاهی یک ساله و بلند، با برگ هایی دارای بریدگی های زیاد از تیره چتریان است. میوه آن از دو فندقه گلابی شکل تشکیل شده که هر بخش آن دارای دو قسمت است. قسمت بیرونی سبز و قسمت داخلی کمی تیره ‌است و بوئی تند و معطر دارد.

این گیاه مدیترانه ای است و در طول رویش به آب و هوای گرم وآفتابی نیازدارد. مقدار زیادی رطوبت برای جوانه زنی بذر مورد نیاز است. انیسون از بدو ساقه دهی تا آغاز گلدهی به مقادیر مناسبی آب نیاز داشته و اگر در این مرحله گیاهان تحت آبیاری منظم و کافی قرارگیرند، عملکرد بذر و میزان اسانس آنها به نحو چشمگیری افزایش می یابد.

 پراکنش عمومی: این گیاه بومی ایران، آسیای صغیر، مصر و جزایر یونان است.

پراکنش در ایران: در نواحی شمال غربی تا جنوب غربی ایران می روید.

بخش مورد استفاده: بذر

ترکیبات شیمیایی: آنتول، متیل کاویکول، انیس آلدهید، انیس استون، و انیس استیک

خواص درمانی: مقوی معده، از بین برنده اسپاسم ها روده، افزاینده شیر مادر، اشتها آور، رفع سردرد های یک طرفه ، آسم و برونشیت

اشکال دارویی: دم کرده، خیسانده و پودر

ملاحظات: به دلیل سمی بودن، اسانس آن بصورت مستقیم مورد استفاده قرار نمی گیرد. مصرف زیاد اسانس موجب ایجاد لرزش، احتقان مغزی وریوی، تشنج صرع مانند و ایجادحالت مستی دراشخاص می شود. دانه های انیسون غالباً با دانه‌های هشت شیاری رازیانه اشتباه گرفته می‌شود. دانه‌های آن سبز رنگ و کوچک است که قسمت فوقانی آن نوک تیز بوده وپنچ خط برجسته (ده شیار) برروی آن کاملاً مشهود است.

بدون تصویر