گز انگبین

 1 2 3 4

خانواده: Tamaricaceae

مشخصات: نام علمی جنس و نام انگلیسی این گیاه احتمالا از نام رود Tamaris در ناحیه ی پیرنه مشتق شده اند. این درختچه ی پرپشت که ارتفاع ان تا 5 متر و یا بیشتر می رسد، پوستس قهوه ای رنگ و تعداد زیادی انشعاب باریک دارد که خود دارای انشعابات کوچک تر افراشته و ریزان هستند و برگ هایی متناوب، هم پوشان، خطی، فاقد کرک و بدون دمبرگ روی این انشعابات کوچک تر قرار دارند. گل ها به رنگ سفید یا صورتی درون سنبله های کوچک قرار داشته، در قاعده ی خود دارای برگه ای دندانه دار بوده، 5 کاسبرگ، 5 گلبرگ، 5 پرچم، 3 خامه و بساکی 2 قسمتی دارند. میوه کپسول منفرد، حجره دار، حاوی دانه های متعدد با زائده انتهایی نخ مانند است. این گیاه به صورت وحشی در بسیاری از مناطق ساحلی که آب و هوای مدیترانه ای دارند می روید. همچنین به وسیله ی قلمه زدن تکثیر شده، در مناطق معتدل اروپا به عنوان پرچین به کار برده می شود. در نواحی نزدیک به دریا نیز از آن به عنوان بادشکن استفاده می گردد. بخش های سودمند و دارویی این گیاه در فصل پاییز جمع آوری می گردد.

پراکنش عمومی: اروپا، اسیا، آفریقا

پراکنش در ایران: در اصفهان، خوانسار و یزد می روید.

بخش های مورد استفاده: شاخه های کوچک برگدار

ترکیبات شیمیایی: تانن، اسید گالیک، ترکیبات رنگی، سولفات سدیم و متیل کوئرسیتول

خواص درمانی: قابض، ضد اسهال و مدر

اشکال دارویی: جوشانده، تنتور

ملاحظات: این گیاه در صنعت دباغی به کار می رفته است زیرا محتوی مقدار زیادی تانن می باشد. همچنین رنگی از آن تهیه می شود که برای رنگ کردن پارچه به کار می آید. در بعضی مناطق جنوب اروپا استفاده از کمپرس حاوی این گیاه جهت بند آوردن خونریزی زخم ها متداول است.   

بدون تصویر