تاجریزی سیاه

5 3 2 1 

خانواده: Solanaceae

مشخصات: گیاهی علفی و یکساله بوده ، دارای ریشه اصلی سفید رنگ می باشد. ارتفاع ساقه علفی منشعب آن تا یک متر می رسد. برگ ها متناوب، کمابیش سبزرنگ، به شکل لوزی یا تخم مرغی نوک تیز، نازک و کمی کرکدار هستند. گل ها سفید رنگ و دارای 5 لوب بوده، در گل آذین دیهیم انتهایی قرار دارند. سته ها ابتدا سبز رنگ بوده اما پس از رسیدن آبدار و سیاهرنگ شده، حاوی دانه های کوچک کلیوی می گردند. این گیاه جزء فلور طبیعی اروپاست. در زمین های کشت شده و بایر و همه ی زمین های غنی از املاح، از زمین های پست تا ارتفاعات رویش دارد. این گیاه در فصل پاییز جمع آوری می شود.

پراکنش عمومی: در اکثر نقاط دنیا یافت می شود.

پراکنش در ایران: گلستان، مازندران، گیلان، اذربایجان، همدان، اصفهان، بوشهر، خوزستان، کهکیلویه، کرمان، بلوچستان، خراسان، سمنان و تهران

بخش های مورد استفاده: گیاه کامل

ترکیبات شیمیایی: سولانین، آسپاراژین، روتین، تانن، اسید لینولئیک، اسید پالمتیک و سولانگوستین

خواص درمانی: آرامبخش، مخدر و نرم کننده

اشکال دارویی: آب میوه، تنتور، عصاره روان و محلول روغنی

ملاحظات: این گیاه در گذشته به علت داشتن خاصیت آرامبخش و فلج پایانه های عصبی مورد استفاده بوده است. همراه با سایر گونه های خانواده Solanaceae در تهیه ی پمادهای مسکن موضعی به کار می رود. آب میوه آن نیز موجب تسکسن دندان درد می گردد و گذاردن 1 تا 2 قطره از آب میوه بر دندان کافی است. اگرچه استعمال داخلی این گیاه به واسطه ی سمیت آن توصیه نمی شود، استعمال خارجی آن پری آرتریت را تسکین می دهد.

بدون تصویر