شنگ

7 6 1

خانواده: Composite

مشخصات: گیاهی علفی، 2 ساله دارای ریشه ی منفرد می باشد که به حالت مایل قرار دارد. ساقه ی علفی و میان تهی با میانگین ارتفاعی حدود 50 سانتی متر است. برگ ها ساقه آغوش، خطی و شبیه به برگ گندمیان بوده، رگبرگ مرکزی کاملا مشخص و حاشیه ای کامل دارند. هر کلاپرک بر روی دمگل آذین بلندی قرار دارد. گل ها زبانه ای بوده، جامی زرد رنگ دارند. میوه فندقه ای خاکستری است که دارای جقه ای از موهای سفید می باشد. این گیاه در تمام اروپا به چشم می خورد در جمنزارها و اطراف جاده ها می روید و در فصل پاییز جمع آوری می شود.

پراکنش عمومی: اروپا، آسیای صغیر

پراکنش در ایران: به صورت خوردو در اکثر نقاط دیده می شود.

بخش های مورداستفاده: ریشه

ترکیبات شیمیایی: اینولین، اینوزیتول، مانیتول و فیتوسترول

خواص درمانی: مغذی، تصفیه کننده خون، خلط آور، قابض

اشکال دارویی: جوشانده، شربت و عصاره روان

ملاحظات: این گیاه به دلیل داشتن اینولین مزه ای شیرین دارد. در آشپزخانه مصرف می گردد. برگ های این گیاه نیز در تهیه ی سوپ های مختلف به کار می رود. دمکرده تهیه شده از گلبرگ های این گیاه جهت تمیز کردن پوست مصرف می شود و به ویژه در برطرف کردن لک های صورت مفید است. شربت آن باعث تسکین سرفه های مزمن و برونشیت می گردد. آب مقطر حاصل از گیاه جهت تهیه لوسیون های پاک کننده برای پوست های خشک مورد استفاده قرار می گیرد. اگرچه عموما گیاهی وحشی است در برخی مناطق اروپا در جالیزها به طور گسترده کشت می شود.

بدون تصویر