سنجد

 

 12

خانواده: Elaeagnaceae

مشخصات: سنجد درخت یا درختچه ای است به طول 8-6 متر، دارای برگ های ریزان، پوست ساقه و شاخه ها قهوه ای و جست ها و پاجوش های آن نقره ای رنگ هستند. برگ های آن باریک و کشیده یا بیضی تخم مرغی و نقره ای رنگ به طول 3 تا 5 سانتی متر می باشند. گل های آن زرد رنگ و در قسمت داخلی سفید نقره ای و معطر است. ميوه سنجد بيضوی، گوشت دار، به شکل و ابعاد زيتون به رنگ قرمز نارنجي و دارای طعم ملايم، قابض و قابل مصرف است.

پراکنش عمومی: بومي نواحي شمال آسيا و اروپا است.

پراکنش در ایران: محل رويش آن در ايران استان های آذربايجان، کردستان، چهارمحال و بختياری، همدان، اصفهان، تهران و خراسان است.

بخش های مورد استفاده: ریشه، چوب، پوست و میوه

ترکیبات شیمیایی: ميوه گياه سنجد حاوی مقادير قابل توجهي ترکيبات فلاونوئيدی، ترپنوئيدی، گلوکز، فروکتوز، اسيد فنليک و اسيد کافئيک است. همچنين حاوی املاح پتاسيم، منيزيم، سديم، آهن، کلسيم، روی و مس مي باشد و دارای اسيدهای چرب مانند اسيد لينولئيک، اسيد پالميتوليک، اسيد پالميتيک، فسفوليپيد، گليکو ليپيد و بتا سيتوسترول است.

خواص درمانی: درمان اسهال، درمان زخم معده و يرقان و آسم و نفخ شکم، ضد التهاب، ضد درد، ضدتشنج، معالجه بیماری هاي دندان و لثه، درمان زخم معده، التیام زخم‌، رفع تهوع و استفراغ

اشکال دارویی: جوشانده، پودر، عصاره، ضماد

ملاحظات: باید به این نکته توجه کرد که سنجد به دلیل قابض بودن برای اشخاصی كه یبوست دارند مضر است.

 
 
 
 
بدون تصویر