پیاز

21

خانواده: Liliaceae

مشخصات: ریشه ی پیازی این گیاه شامل لایه هایی از فلس های گوشتی بوده که دارای پوسته ی نازکی به رنگ های سفید، زرد یا بنفش می باشد. ساقه ی گیاه بلند، توخالی و در قسمت پایین متورم می باشد و ارتفاع آن تا یک متر می رسد. برگ ها توخالی، استوانه ای یا کمی پهن و دارای سطحی بدون کرک می باشند. گل های آن که دارای قطعات همسان گلپوش به رنگ صورتی یا سفید هستند درون گل آذینی سر مانند و کروی قرار گرفته اند. میوه کپسول 3 حجره ای با دانه های تخت و سیاهرنگ می باشد. خاستگاه اصلی این گیاه ایران می باشد ولی به صورت فراگیر (در مقیاس تجاری) پرورش می یابد. پرورش گیاه مذکور جهت استفاده از پیاز خوراکی ان در سرتاسر دنیا رایج است. زمان برداشت ان بر حسب زمان کاشت از نیمه ی تابستان به بعد می باشد.

پراکنش عمومی: منشا احتمالی آن از آسیای مرکزی و ایران می باشد و در حال حاضر در بسیاری از نقاط دنیا به صورت کاشته شده وجود دارد.

پراکنش در ایران: در بسیاری از نقاط به صورت کاشته شده وجود دارد.

بخش مورد استفاده : پیاز

ترکیبات شیمیایی: اسانس حاوی دی سولفیدهای آلیلی، قند، اینولین، کوئرستین، کلسیم، بی فلاونوئیدها می باشد. میزان اسانس حاصل از تقطیر این گیاه 015/0 درصد است.

خواص درمانی: مدر، آنتی بیوتیک، کاهش دهنده ی قند خون، کاهش دهنده ی فشار خون، بی رنگ کننده، ضد التهاب، تب بر، دافع سنگ های ادراری، ضد تصلب عروق، مسکن، ضد دردهای عصبی، خلط آور، از بین برنده ی میخچه

اشکال دارویی: جوشانده ، عصاره ی روان، تنتور، ضماد، پماد، عصاره یا افشره

ملاحظات: عصاره ی گیاه دفع کننده ی بید، ضد زنگ و جلا دهنده ی مس و شیشه است. بسیاری ازحملات و تشنج های هیستریک را تخفیف می دهد و همچنین در صورت مالش به پوست بدن باعث افزایش ناحیه ای رشد می شود. کک و مک را از بین می برد و دردهای ناشی از نیش حشرات را تسکین می دهد. در صورت مالش روی پوست پشه را دفع می نماید و باعث ایجاد پوشش روی زخم های بدن می گردد.

بدون تصویر

گالری هالیکوک

Arabic English Persian