تربچه

22rzodkiewka mieszanka22

خانواده: Brassicaceae

مشخصات: گیاهی است یک ساله به ارتفاع تقریبی 40 سانتی‌متر با برگ‌هایی سبز رنگ، طوقه‌ای پهن، زبر و دارای بریدگی‌های نامنظم و ناصاف که مستقیم از ریشه خارج می شوند. ساقه‌های آن منشعب و گل دهنده، گل‌های آن سفید یا سفیدِ مایل به زرداست. میوه‌اش خورجین و در آن دانه‌های تربچه به رنگ زرد وجود دارند. قسمت اصلی و خوراکی برجستگی انتهایی برگ‌ها محسوب می شود که به رنگ های مختلف سفید، قرمز و دو رنگ مشاهده می شود و با اشکال مدور و دراز موجود است.

پراکنش عمومی: بومی جنوب آسیا و اروپا می باشد و سپس در تمامی جهان کاشته شده است.

پراکنش در ایران: در اکثر استان ها و حتی در باغچه منازل به صورت سبزی کاشته می شود.

بخش های مورد استفاده: ریشه، ساقه، برگ و تخم

ترکیبات شیمیایی: سیتین، تیامین، مالوین کلراید، اسانس سولفوره و ویتامین‌های B1، B2، B3، B5، B6، C

خواص درمانی: تصفیه کننده خون و فعال کننده حرکات دودی روده بزرگ و کوچک، پاک کننده کیسه صفرا از سنگ و افزاینده ترشحات غده تیروئید، نشاط‌آور و اشتهاآور، مسکن دردهای مجاری ادراری و ضد اسکوربوت قوی، فعال کننده معده و باعث رشد و نمو کودکان، دفع کننده مواد زائد بدن و استحکام‌بخش استخوان‌ها، جلوگیری کننده از بروز انواع سرطان‌ها و مانع از لخته شدن خون در رگ‌ها، بالابرنده قدرت دفاعی گلبول‌های سفید و مفید برای سیاه سرفه

اشکال دارویی: خام، دم کرده تخم

ملاحظات: اسراف در خوردن تربچه موجب دل پیچه شده و برای دندان و گلو مضر است.

 

  1. صانعی، صمصام؛ (1395)، طبّ الصمصام -آشنایی با بیش از 400 نوع از گیاهان دارویی- (جلد دوم)، تهران: انتشارات حافظ نوین، چاپ اول.
بدون تصویر