بید خشت (ترنجبین)

 

Camel Thorn flower22

 

 

خانواده: Fabaceae

مشخصات: گیاهی است خاردار با برگ های ساده و کوچک که بیشتر در مناطق بیابانی دیده می شود. برگ های این گیاه از کرک فراوان پوشیده شده و میوه آن غلافی بندبند داشته و دارای کرک های فراوان است. ریشه این گیاه بسیار عمیق بوده و گل های آن به رنگ قرمز می باشد. مام گونه های این گیاه در تمام نقاط ایران تولید ترنجبین نکرده بلکه گونه های Alhagi Mannifera و Alhagi Maurorum تولید ترنجبین می کند. برای بدست آوردن ترنجبین معمولا ساقه های خشک شده گیاه را که دارای این ماده است بر روی پارچه ای تمیز تکان داده که در این صورت دانه های ریز ترنجبین بر روی پارچه می ریزند که به همین صورت نیز به بازار عرضه می گردد.

پراکنش عمومی: شمال آفریقا، عربستان، فلسطین، سوریه، عراق، ترکمنستان، پاکستان، شرق آناتولی، قفقاز و آسیای مرکزی

پراکنش در ایران: یزد ، زاهدان، بوشهر، کرمان، قم و سمنان

بخش های مورد استفاده: صمغ ساقه

ترکیبات شیمیایی: گلوکز و فروکتوز، ساکاروز و تری ساکارید، تانن و آنتوسیانین(جزو پرکاربرد ترین رنگدانه های گیاهی در صنعت غذا)، موسیلاژ

خواص درمانی: خارج شدن اخلاط سوخته بدن، خاصیت ضدعفونی کننده، رفع یبوست، رفع عطش، تسکین سرفه، درمان بواسیر، بهبود روماتیسم، کمک به دفع سنگ کلیه، بهبود مرض قند، مبارزه با انگل ها، درمان شوره و خارش سر، درمان مشکلات پوستی

اشکال دارویی: شربت، عصاره، ضماد

ملاحظات: در طب سنتی از ترنجبین برای شیرین کردن جوشانده‌های گیاهی استفاده می‌شود. مبتلایان به حصبه، اسهال خونی، بواسیر و آبله باید از مصرف ترنجبین خودداری کنند، همچنین استفاده از این گیاه برای افرادی که در ادرارشان خون وجود دارد و اشخاص گرم مزاج مناسب نیست.

  1. خارشتر و ترنجبين- نویسندگان: امين غلامرضا*, خانوي مهناز*, ذوالفقاري بهزاد, رحيمي روجا, سلطاني ابوالقاسم, شمس اردكاني محمدرضا, شيرزاد ميثم, صادق پور اميد, طالب اميرمهدي, قنادي عليرضا, كريمي مهرداد, كشاورز منصور, محقق زاده عبدالعلي, معطر فريبرز, مينايي باقر
  2. Takavar, Soheila; Mohammadi, Mahmoud: Factors and mechanisms for producing emulsion mellitus (Mann) in Iran. Journal of Medicinal Plants, 1387, Year 7, Volume 4, 38-28.
بدون تصویر