بسفایج

 

22fougere racine22

 

خانواده: Polypodiaceae

مشخصات: گیاه بسفایج نوعی گیاه دارویی علفی، همیشه سبز و دائمی است که ارتفاعی در حدود 30 سانتی متر داشته و دارای برگ هایی به طول 25 سانتی متر، بیضی كشیده و نوك تیز می باشد. هاگینه های این گیاه همانند سرخس در پشت برگ ها قرار گرفته است. طعم ریزوم ها در بسفایج تازه ملایم و شیرین بوده و به تدریج گس و نا مطبوع می شود. در حقیقت این گیاه چوبی باریك، خاكی رنگ، گره دار بوده که رنگ آن به سیاهی و سرخی می زند.

پراکنش عمومی: آفریقا،اروپا، كانادا، آمریكا، تركیه، شرق آسیا و ایران

پراکنش در ایران: بیشتر در نواحی استان‌های شمالی و آذربایجان انتشار دارد.

بخش های مورد استفاده: برگ و ریزوم

ترکیبات شیمیایی: اسانس، تانن‌، قند، گیکوزیدی به نام پُلی‌پودین، گلی‌سریزین، مانیتول، پروتئین، نشاسته، کربوهیدرات، گلی‌سریزیک اسید، اسیدهای چرب بوتیریک، سالیسیلات متیل، استر، رزین‌، ساپونین اوسلادین، پتاسیم، سدیم، کلسیم، منیزیم، منگنز، آلومینیوم، آهن، باریوم، اسیدهای گیاهی از جمله: سیتریک، مالیک، کلروژنیک، کافئیک و آسکوربیک، اسیدهای چرب مانند: پالمیتیک، اولئیک و لینولئیک.

خواص درمانی: درمان بواسیر، درمان قولنج و نفخ شدید، دفع اخلاط، رفع سرفه و تنگى ‏نفس، تسکین درد معده مزمن، درمان صرع، درمان ورم کلیه، تصفیه خون، درمان رماتیسم و نقرس، ضد انگل، مسهل، کاهنده فشار خون، دفع کننده عفونت‌های کلیه و مثانه

اشکال دارویی: جوشانده، دم کرده، ضماد، پودر

ملاحظات: مصرف در حد دارویی فاقد عوارض جانبی می‌باشد و ریزوم‌ها حتما به صورت خشک شده مصرف شوند.

 

  1. گیاهان دارویی و گیاه درمانی، تالیف دکتر محمدحسین صالحی سورمقی، انتشارات دنیای تغذیه، تابستان ۱۳۸۹
  2. صانعی، صمصام؛ (1395)، طبّ الصمصام -آشنایی با بیش از 400 نوع از گیاهان دارویی- (جلد دوم)، تهران: انتشارات حافظ نوین، چاپ اول.
بدون تصویر