ترشک

Rumex22

 

خانواده: palygonaceae

مشخصات: ترشک البرزي گياهي پايا، بلند، علفي، بدون کرک و به ارتفاع 15 تا 120 سانتيمتر مي باشد. ساقه اين گياه ضخيم، ساده، بلند با ظاهري بي کرک، سبز، منتهي به پانيکولي طويل، با انشعابات متعدد، با شاخه هاي ساده، ايستاده، گسترده پايکول ميوه دار کم و بيش باز و گشوده است. برگ ترشک البرزي اين گونه است که بن رست ها به ابعاد 6 تا 12 در 18 تا 25 سانتيمتر، پهن دراز سر نيزه اي، در پايين کنجي، با مقطع و به ندرت تقريبا قلبي شکل، تقريبا نازک و غشايي، با دمبرگ کوتاه سرنيزه اي و نوک تيز است. گل اين گياه سبزفام، واقع در پانيکولي متشکل از خوشه هاي طويل، دمگل طويل تر از گل ها و در بخش پاييني مفصل دار مي باشد. کاسه گل سبز، پايا با شش تقسيم، سه قطعه داخلي معمولا نمو کننده و مهمور کننده ميوه هستند. کفه هاي ميوه وسيع، نا هم قد، داخلي ها بزرگ به ابعاد 15 تا 22 در 12 تا 14 ميلي متر در قاعده مقطع مدور يا قلبي شکل داراي رگه هاي ظريف مشبک در حاشيه به طور نامحسوس کوتاه و کند دندانه دار مي باشند. ميوه اين گياه خشک و فندقه به ابعاد چهار در پنج تا هفت ميليمتر و قهوه اي رنگ است.

پراکنش عمومی: بومی ایران است.

پراکنش در ایران: همدان، لرستان، تهران، کرج، چالوس، کرمانشاه، سنقر، کنگاور، اسلام آباد غرب

بخش های مورد استفاده: برگ، میوه

ترکیبات شیمیایی: پتاسیم اگزالات، تارتاریک اسید و همچنین سرشار از ویتامین C و آهن و فسفر است.

خواص درمانی: خوردن ترشک برای تصلب الشرایین، کم اشتهایی، جوش صورت، کمر درد، نقرس، گواتر، کم خونی و اسهال های خونی مفید است. نشاط آور و پاک کننده قوی داخل بدن است و همچنین در درمان مالیخولیا، بیماری های کبدی و درمان خارش به کار می رود. اشتهاآور، تصفیه کننده خون و کمک کننده هضم غذای سنگین است. همچنین از بین برنده کورک، دمل های چربی و جوش زیر پوستی می باشد.

اشکال دارویی: چاشنی، ضماد، پخته شده

ملاحظات: این گیاه به خاطر داشتن اسید اگزالیک نباید زیاد و به طور مداوم مورد مصرف قرار گرفته شود، زیرا برای مثانه و کلیه می تواند مضر باشد و برای استفاده موضعی از این دارو اگر برگ یا دانه ی له شده، پخته شده یا جوشانده آن روی دمل ها گذاشته شود به راحتی درمان می شود.

  1. دکتر سید محمد معصومی عضو هیات علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)
بدون تصویر