خانواده: Compositae

مشخصات: گیاهی است وحشی با ریشه ی منفرد گوشتی که بخش داخلی آن سفید رنگ و بخش بیرونی آن قهوه ای تیره بوده، حاوی شیرابه می باشد. ساقه ی توخالی گیاه دارای ساختمانی ساده و بدون برگ بوده، ارتفاع آن به 10 سانتیمتر یا بیشتر می رسد. برگ های بدون دمبرگ آن که مستقیما از بن ساقه خارج می شوند به شکل سرنیزه ای، شانه ای شکافته یا شانه ای منقسم با حاشیه ی دندانه دار و لوب های به عقب برگشته بوده، به حالت طوقه ای قرار می گیرند. گل ها زبانه ای و زرد رنگ، به صورت کلاپرک هایی با گریبانی از 2 ردیف رگه می باشند؛ ردیف داخلی افراشته و ردیف خارجی به عقب برگشته است. میوه فندقه ای بیضوی با 2 ردیف دانه می باشد و توسط جقه ای سفید رنگ احاطه شده است. این گیاه نوعی علف هرز بسیار معمول در اروپا می باشد و در دشت ها و زمین های بایر، کنار جاده ها و حتی بین سنگفرش ها می روید و در پاییز جمع اوری می شود.

پراکنش عمومی: مناطق معتدل نیمکره های شمالی و جنوبی

پراکنش در ایران: علف هرز رایج بسیاری از مزراع می باشد.

بخش های مورد استفاده: ریشه

ترکیبات شیمیایی: تاراکساکین، کولین، اینولین، فیتوسترول، تانن و موسیلاژ

خواص درمانی: صفراآور، ملین، تصفیه کننده ی خون و مقوی

اشکال دارویی: شیره ی گیاه، عصاره ی روان، تنتور، دمکرده و اشکال دارویی مورد استفاده در هومئوپاتی

ملاحظات: به عنوان یکی از اجزاء سالاد به کار می رود. شیرابه ای که در گیاه جریان دارد در برطرف کردن میخچه و زگیل بسیار موثر است. آب مقطر حاصل از گل، پاک کننده پوست است و به ویژه در برطرف کردن کک و مک موثر می باشد. شیرابه ی گیاه در درمان التهاب کیسه ی صفرا بسیار موثر است و باعث رفع سنگ کیسه ی صفرا می گردد. ریشه ی خرد شده ی آن نیز جانشینی مناسب و پرمصرف برای قهوه است.  

 

خانواده: Labiatae

مشخصات: گیاهی چند ساله با ریزومی باریک و تعداد زیادی ریشه ی فرعی است.

 

1411

خانواده: Leguminosae

مشخصات: گیاهی علفی دارای ریشه ی اصلی منفرد، با ساقه های افراشته و میان تهی است که انشعابات معدودی دارند و ارتفاع آن ها تا بیش از 50 سانتی متر می رسد. برگ ها متناوب و برگچه ای بوده، دارای دمبرگی کوتاه هستند که در قاعده اش دو گوشواره کوچک وجود دار. برگچه ها تخم مرغی بوده، حاشیه ی آنها واجد دندانه های ظریف می باشد. سطح فوقانی برگها کرک دار است. گل ها بدون دمگل دارای کاسه اس پنج لوبه و استکانی و نیز جامی زرد- سفید و 5 قسمتی هستند و گلبرگ فوقانی جام بلندتر از بقیه ی گلبرگ ها می باشد. میوه نیام فشرده ای حاوی دانه های زردرنگ است. این گیاه گرچه ندرتا به صورت خودرو وجود دارد، به صورت وسیعی در اروپای مرکی و جنوبی به عنوان علوفه ی دام کشت می شود و در مردادماه جمع اوری می گردد.

پراکنش عمومی: مناطق مدیترانه ای، آناتولی، سوریه، عراق، تالش، ایران، افغانستان، پاکستانف قفقاز، عربستان و اتیوپی

پراکنش در ایران: در بسیاری از نقاط به صورت نیمه خودرو و کاشته شده وجود دارد .

بخش های مورد استفاده: دانه

ترکیبات شیمیایی: تری گونلین، کولین، برخی آنزیم ها، پروتئین، موسیلاز، روغن، رزین، املاح معدنی و حدود یک درصد اسانس

خواص درمانی: نرم کننده، کاهنده کلسترول، کاهنده ی قند خون، مقوی اعصاب، شیر افزا

اشکال دارویی: پودر، عصاره ی روان، دمکرده، ضماد

ملاحظات: ضماد آرد دانه ی این گیاه دارای خواصی مانند آرد حاصل از دانه ی کتان است. به علاوه در تهیه ی ماسک های مغذی پوست صورت و سفت کننده ی پستان کاربرد دارد. مصرف خوراکی ان افزاینده ی جریان شیر است. مصرف داخلی این گیاه موجب کاهش ترشح عرق می شود. این گیاه یکی از موثرترین تقویت کننده های مورد استفاده جهت برطرف کردن ضعف های جسمی ناشی از عوامل عصبی می باشد. به دلیل داشتن طعم خاص غالبا در آشپزخانه مورد مصرف قرار می گیرد.

 
 
 
 

7651

خانواده: Composite

مشخصات: گیاهی علفی، 2 ساله دارای ریشه ی منفرد می باشد که به حالت مایل قرار دارد. ساقه ی علفی و میان تهی با میانگین ارتفاعی حدود 50 سانتی متر است. برگ ها ساقه آغوش، خطی و شبیه به برگ گندمیان بوده، رگبرگ مرکزی کاملا مشخص و حاشیه ای کامل دارند. هر کلاپرک بر روی دمگل آذین بلندی قرار دارد. گل ها زبانه ای بوده، جامی زرد رنگ دارند. میوه فندقه ای خاکستری است که دارای جقه ای از موهای سفید می باشد. این گیاه در تمام اروپا به چشم می خورد در جمنزارها و اطراف جاده ها می روید و در فصل پاییز جمع آوری می شود.

پراکنش عمومی: اروپا، آسیای صغیر

پراکنش در ایران: به صورت خوردو در اکثر نقاط دیده می شود.

بخش های مورداستفاده: ریشه

ترکیبات شیمیایی: اینولین، اینوزیتول، مانیتول و فیتوسترول

خواص درمانی: مغذی، تصفیه کننده خون، خلط آور، قابض

اشکال دارویی: جوشانده، شربت و عصاره روان

ملاحظات: این گیاه به دلیل داشتن اینولین مزه ای شیرین دارد. در آشپزخانه مصرف می گردد. برگ های این گیاه نیز در تهیه ی سوپ های مختلف به کار می رود. دمکرده تهیه شده از گلبرگ های این گیاه جهت تمیز کردن پوست مصرف می شود و به ویژه در برطرف کردن لک های صورت مفید است. شربت آن باعث تسکین سرفه های مزمن و برونشیت می گردد. آب مقطر حاصل از گیاه جهت تهیه لوسیون های پاک کننده برای پوست های خشک مورد استفاده قرار می گیرد. اگرچه عموما گیاهی وحشی است در برخی مناطق اروپا در جالیزها به طور گسترده کشت می شود.

 
 
 
 

763

خانواده: Leguminosae

مشخصات: گیاهی است با ریشه ی اصلی منفردو ساقه ای راست و منشعب که تا 40 سانتی متر ارتفاع می یابد. برگ ها که دارای دمبرگ های کوتاه هستند، شامل 3 برگچه ی بیضوی با دندانه هایی ظریفند. خوشه ی گل ها انبوه و گرد بوده به رنگ سفید، صورتی یا ارغوانی سیر می باشد. کاسه ی گل ها دارای کاسبرگ های بسیار باریک است. این گیاه بسیار مورد علاقه احشام می باشد. به صورت وحشی در سراسر اروپا در زمین های بایر و کشتزارها از مناطق پست گرفته تا ارتفاعات می روید. در فصل تابستان جمع آوری می شود.

پراکنش عمومی: در اروپا، نواحی مدیترانه ای، جنوب، غرب و مرکز آسیا به صورت خودرو بوده و در مناطق گرم آسیا، آمریکا و آفرقا در حال گسترش است.

پراکنش در ایران: در بیشتر نواحی معتدل از شمال تا جنوب به سمت غرب کشور می روید.

بخش های مورد استفاده: گل ها

ترکیبات شیمیایی: تانن، رزین، املاح، اسانس، گلیسرید و ترکیبات رنگی

خواص درمانی: ضد اسهال، التیام بخش، ضد لک بینی

اشکال دارویی: دمکرده ، شستشودهنده

ملاحظات: دمکرده این گیاه به عنوان دهان شویه به لثه های ضعیف و خونریزی کننده قوت می بخشد و تا حدی موجب مقاومت انها علیه پیوره می گردد. همچنین به صورت کمپرس مرطوب در درمان زخم های واریسی در حال بهبود  به ظرط این که مرتب مصرف شود، موثر است. قرار دادن له شده این گیاه بر سطح زخم های تازه موجب بند آمدن خونریزی می شود.

?>